Ատոմակայանի հարցում կառավարությունը հետքա՞յլ է անում
կառավարությունը ռազմավարական որոշում է կայացրել, որ հաջորդ միջուկային ռեակտորը լինելու է փոքր մոդուլային:
Վարչապետն այսօր ըստ էության հայտարարեց՝ կառավարությունը դիրքորոշումը փոխել է ատոմակայանի հարցում և ըստ էության մոդուլային ատոմակայանով հետաքրքրված չէ:
Նիկոլ Փաշինյանը չբացառեց, որ ամենատրամաբանական լուծումը լինի 1000 մեգավատանոց ատոմակայանի կառուցումը:
Ուղիղ մեկ տարի առաջ վարչապետը հայտարարում էր՝ կառավարությունը ռազմավարական որոշում է կայացրել, որ հաջորդ միջուկային ռեակտորը լինելու է փոքր մոդուլային: Այսօր արդեն բացատրեց, թե ինչու են մտափոխվել:
«Մոտ մեկուկես տարի առաջ Հայաստանը էլեկտրաէներգիայի ավելցուկ ունեցող պետություն էր, և մենք պետք է մտածեինք՝ մեր ավել էներգիան որտեղ սպառենք: Մեկ տարի հետո Հայաստանը դարձել է էլեկտրաէներգիայի դեֆիցիտ ունեցող պետություն, որովհետև օգոստոսի 8-ին ստորագրված փաստաթղթերից հետո ստեղծվել է արհետսական բանականության երկու գործարան, կան հաստատված ներդրումային ծրագրեր և դրանք այն ծավալների են հասնում, որ Հայաստանն ունի էլեկտրաէներգիայի դեֆիցիտ», - պարզաբանեց Նիկոլ Փաշինյանը:
Նրա խոսքով՝ էլեկտրաէներգիայի ամբողջ ավելցուկը այդ ներդրումային ծրագրերը սպառում են, հետևաբար կառավարությունը պետք է մտածի՝ ինչ անել:
«Պետք է մտածենք էլեկտրաէներգիայի ներկրման հնարավորությունների, նաև մեր աղբյուրները գեներացման մասին: Նախկինում ես ասել եմ, որ մեզ մոդուլային ատոմակայանից բացի ոչ մի բան պետք չի, սա է եղել մեր դիրքորոշումը, բայց այժմ այս փոփոխության բերումով պետք է հասկանանք, մոդուլայինը ամենայն հավանականությամբ մեզ չի հերիքելու: Այստեղ խնդիրն այն չի, թե դրանք այսօր ինչ հզորություն ունեն, խնդիրն այն է, թե տասը տարի հետո ինչ է լինելու: Եվ ասում եմ՝ այլ բան եթե հաշվ չառնենք, միայն արհետսական բանականության գործարանների ծախս արդեն…իրանք մեզ գրում են գրավոր, ասում են՝ մեզ այսքան էներգիա է պետք, ասեք՝ որտեղից եք տալու: Մենք դժվարություններ ունենք այդ հարցերին պատասխանելու»,- հավելեց Նիկոլ Փաշինյանը:
Վարչապետի պարզաբանումից այդպես էլ անհայտ մնաց, թե ատոմակայանի պես տասնամյակների ռազմավարական նշանակություն ունեցող հարցում կառավարությունն ի՞նչ հաշվարկներով, ո՞ր ծրագրերի ու ժամկետների վրա էր հիմնվել, որ ընդամենը մեկ տարի անց ստիպված է լինում վերանայել սեփական որոշումը: